پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهرضایی

این پایگاه در راستای ارائه دروس استاد اکبر ترابی شهرضایی راه اندازی گردیده است.

پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهرضایی

این پایگاه در راستای ارائه دروس استاد اکبر ترابی شهرضایی راه اندازی گردیده است.

پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهرضایی

دانلود فایل صوتی جلسه بیست و یکم

شنیدن آنلاین صوت جلسه بیست و یکم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

متن عربی:

اما قوله اخیرا: قصارى ما یمکن أن یدعى أن تکون الصیغة موضوعة لإنشاء الطلب فیما إذا کان بداعی البعث و التحریک لا بداع آخر منها فیکون إنشاء الطلب بها بعثا حقیقة و إنشاؤه بها تهدیدا مجازا و هذا غیر کونها مستعملة فی التهدید و غیره فلا تغفل. انتهی.

لا یمکن المساعدة علیه کما مر لان الداعی لا یکون جزء لمعنی موضع له الصیغة و لو علی نحو المجاز بل یدل علیه بدلالة التزامیة.

و لقد اجاد السید المحقق الروحانی بعد بحث طویل فی الصیغة و معناها قال فی بیان مختاره:

فالأولى ان یقال فی هذه الموارد: ان الصیغة مستعملة فیها فی معناها الحقیقی و بداعی البعث و التحریک، إلا ان موضوع التکلیف مقید، فالتکلیف وارد على الموضوع الخاصّ لا مطلق المکلف، ففی مورد التعجیز یکون التکلیف الحقیقی معلقا على قدرة المکلف بناء على ادعائه، فیقال له فی الحقیقة: «ان کنت قادرا على ذلک فأت به»، فحیث انه لا یستطیع ذلک و لا یقدر علیه لا یکون مکلفا، لا بلحاظ عدم کون التکلیف حقیقیا، بل بلحاظ انکشاف عدم توفر شرط التکلیف فیه و عدم کونه مصداقا لموضوع الحکم، فموضوع الحکم هاهنا هو القادر لا مطلق المکلف. و هکذا یقال فی التهدید فان الحکم فیه مشروط بمخالفة الآمر فی مکروهه و ما لا یرضى بفعله و عدم الخوف من عقابه، فیقول له: «افعل هذا إذا کنت لا تخاف من العقاب و مصرا على فعل المکروه عندی»، فالموضوع خاص فی المقام، و هکذا الکلام فی البواقی.[1]

و مما ذکرنا یظهر بعض النظر فیما افاده السید الامام قدس سره حیث قال:

یقع الکلام فی أنّ تلک المعانی هل معانیها بنحو الاشتراک اللفظی، أو لها معنىً واحد- و هو البعث أو إنشاء الطلب- و الدواعی الکثیرة لا توجب المجازیة أو أنّ فی واحد منها حقیقة و فی الباقی مجاز؟ وجوه، بل أقوال.

و الظاهر أنّ المتبادر من صیغة الأمر: هو البعث و الإغراء الاعتباری فی عالم‏ الاعتبار- أعنی فی دائرة المولویة و العبودیة- و المعانی الکثیرة التی عدّت لصیغة الأمر لیست معانیها، و لم توضع الهیئة لها، و لم تستعمل فیها فی عرض استعمالها فی البعث و الإغراء بل هی مستعملة فیها مجازاً على حذو سائر الاستعمالات المجازیة؛ حیث لم یستعمل اللفظ فیها فی غیر ما وضع له، بل استعمل فیما وضع له؛ لیتجاوز منه إلى المعنى المراد جدّاً؛ للعلاقة. مثلًا: لفظ «الأسد» فی قوله: «رأیت أسداً یرمی» لم یستعمل فی الرجل الشجاع، بل استعمل فی معناه الواقعی، کما فی قوله: «رأیت أسداً» مریداً به الحیوان المفترس.

نعم، یستعمل لفظ «الأسد» تارة و یرید منه الأسد الواقعی؛ فیکون حقیقة فیه، من «حقّ الشی‏ء» إذا ثبت، فکأنّه ارید أن یثبت ذهن السامع فیه، و لا یتجاوزه إلى‏ غیره. کما یستعمل اخرى‏ و یرید منه التجاوز منه إلى‏ غیر معناه الموضوع له، بادّعاء أنّه عینه؛ فیکون مجازاً، من «جاز» إذا تعدّى‏، فکأنّ المتکلّم بحسب القرینة یرید انصراف ذهن السامع من الأسد الواقعی إلى الرجل الشجاع. و ما أسمعناک فی الاستعمالات المجازیة هو الذی ذکره المشهور فی خصوص الکنایة؛ حیث قالوا: إنّ اللفظ فی باب الکنایة یستعمل فیما وضع له؛ لینتقل منه إلى المعنى المراد بذلک اللفظ.

مثلًا قوله: «زید کثیر الرماد» إذا استعمل ذلک و ارید منه انتقال ذهن السامع إلى لازمه- الذی هو عبارة عن جوده و کرمه- تکون کنایة. و أمّا إذا استعمل و ارید منه إفادة معناه فقط لا یکون کنایة.

 


[1] . منتقى الأصول، ج‏1، ص: 398.


۹۴/۰۸/۲۵

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی