پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهرضایی

این پایگاه در راستای ارائه دروس استاد اکبر ترابی شهرضایی راه اندازی گردیده است.

پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهرضایی

این پایگاه در راستای ارائه دروس استاد اکبر ترابی شهرضایی راه اندازی گردیده است.

پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین اکبر ترابی شهرضایی

خارج اصول ـ جلسه شصت و ششم ـ 1395/12/08

دوشنبه, ۹ اسفند ۱۳۹۵، ۰۹:۴۲ ق.ظ

دانلود فایل صوتی


شنیدن آنلاین

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
متن عربی:

و ان شئت فقل: ان القائل باستلزام وجوب شی‏ء لحرمة ترکه اما ان یدعى الحرمة النفسیّة، أو یدعى الحرمة الغیریة، و کلتا الدعویین فاسدة: اما الدعوى الأولى فلان الحرمة النفسیّة انما تنشأ من مفسدة إلزامیة فی متعلقها. و من الواضح انه لا مفسدة فی ترک الواجب فترکه ترک ما فیه المصلحة، لا فعل ما فیه المفسدة.

فلو سلمنا وجود المفسدة فی ترک الواجب أحیاناً فلا کلیة لذلک بالبداهة، إذن لا مجال لدعوى الملازمة بین وجوب شی‏ء و حرمة ترکه، بل الوجدان حاکم بعدم ثبوتها.

و اما الدعوى الثانیة: فلعدم ملاک الحرمة الغیریة فیه أولا، لانتفاء المقدمیة، و کونها لغواً ثانیاً، لعدم ترتب أثر علیها من العقاب أو نحوه. و علیه فلا موضوع لدعوى الملازمة أصلا.

و اما من ناحیة الشرع فلان ما دل على وجوب شی‏ء لا یدل على حرمة ترکه.

بداهة ان الحکم الواحد و هو الوجوب فی المقام لا ینحل إلى حکمین أحدهما یتعلق بالفعل و الآخر بالترک، لیکون تارکه مستحقاً لعقابین من جهة ترکه الواجب و ارتکابه الحرام، و من هنا قلنا انه لا مفسدة فی ترک الواجب لیکون ترکه محرماً، کما انه لا مصلحة فی ترک الحرام لیکون واجباً.

و على الجملة فمن الواضح جداً ان الأمر بشی‏ء لا یدل إلا على اعتباره فی ذمة المکلف بلا دلالة له على اعتبار حرمة ترکه، فالأمر بالصلاة- مثلاً- لا یدل إلا على اعتبار فعلها فی ذمة المکلف، دون حرمة ترکها، و هکذا. و اما إطلاق المبغوض على ترک الواجب فهو بضرب من العنایة و المسامحة، کما ان إطلاق المحبوب على ترک الحرام کذلک.

و قد تحصل من ذلک بشکل واضح انه لا ملازمة بین اعتبار شی‏ء فی ذمة المکلف و اعتبار حرمة نقیضه لا عقلا و لا شرعاً.

و نتیجة مجموع ما ذکرناه نقطتان: الأولى- ان الأمر بشی‏ء لا یقتضى النهی عن ضده العام لا بنحو العینیة أو الجزئیة و لا بنحو اللزوم. الثانیة- ان القولین الأولین لا یرجعان إلى معنى معقول، دون القول الأخیر. هذا تمام کلامنا فی الضد العام.[1]



[1] خویى، ابوالقاسم، محاضرات فی أصول الفقه ( طبع دار الهادى ) - قم، چاپ: چهارم، 1417 ق.

۹۵/۱۲/۰۹

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی